|
tekst: Erik Fortuin Ik wordt stapel van de gekte Van de norm en van de waard Van de proefballon, de balk En de ellende in de straat Van protest en van bezuiniging Van de Geus en van de bond Van de goedgebekte patsers met hun dichtgeknepen kont
En het is teveel, teveel, teveel, teveel En het is teveel, teveel allemaal Het is teveel, teveel, teveel, teveel En het is teveel, teveel allemaal
Kan het slechter, kan het beter Kan het minder, kan het meer Kan het zuinig, kan het anders Ik hoop dat ik het nog eens leer Is het hoopvol of bedreigend Worden wij gezien als schaap Was Fortuin echt een messias En van Gogh een broodje aap
En het is teveel, teveel, teveel, teveel En het is teveel, teveel allemaal Het is teveel, teveel, teveel, teveel En het is teveel, teveel allemaal
Aan het einde van de tunnel Is het er vredig en zo licht Nu wordt ik stapel van de gekte Val te vaak op mijn gezicht Ik word ziek van alle oorlog Het schreeuwen om de macht Laat mij maar slapen overdag Dan leef ik wel in de nacht
En het is teveel, teveel, teveel, teveel En het is teveel, teveel allemaal Het is teveel, teveel, teveel, teveel En het is teveel, teveel allemaal
Ik ben het oh zo zat Ik stop nu met mijn baan Ik wil zo graag van alles en van iedereen vandaan Ik koop op een verlaten stuk Een hutje op de hei En leef dan met mijn kat en kip en geiten in de wei |